Ben hield van de natuur. Hij wandelde al sinds zijn tienerjaren. Het begon met middagwandelingen door de bossen van zijn lokale park. In de grote buitenlucht zijn, met de zon die door de bladeren kwam, de wind door de bomen en de geluiden van de mensheid op de achtergrond, was Bens ontsnapping, zijn Hemel.
Naarmate de tijd verstreek, drongen de geluiden van verkeer en andere mensen, hoe gedempt ook, nog steeds door tot zijn zintuigen. Hij begon meer afgelegen plekken te vinden om te wandelen, om te proberen te ontsnappen aan de wereld en de geluiden van de mens. De wandelingen gingen van andere parken naar de bergen. Helaas waren de wandelpaden in de bergen meestal bevolkt door anderen. Niet in een rij, zoals in een winkel of om op een attractie te wachten, maar hij kon geen dag wandelen zonder iemand tegen te komen. Er was ook het geluid van auto’s op de dichtstbijzijnde weg of een vliegtuig dat overhead vloog.
De geluiden ergerden hem niet zozeer, hij wilde gewoon een plek vinden waar hij een dag kon doorbrengen zonder de buitenwereld te horen. Wanneer hij niet werkte, was hij aan het wandelen. Zijn vakanties bestonden uit wandelen in verschillende staten en landen, altijd op zoek naar die stilte die hem alleen de geluiden van de Aarde liet horen.
Al dat wandelen hield hem in zeer goede conditie. Hoewel hij in de veertig was, had hij het lichaam van een twintiger. Zijn buik was een sixpack en zijn benen waren getoned en gespierd. Hij had armen die sterk waren maar niet overdreven gespierd.
Hij had zijn deel vrouwen die in hem geïnteresseerd waren, maar na hun eerste gezamenlijke wandeling vonden ze altijd redenen om het druk te hebben en verdwenen uiteindelijk.
Dit betekende dat hij niet veel tweede dates had, wat ook inhield dat hij niet veel seks had.
Hij vond het niet erg. De frustratie gaf hem de drive om meer te wandelen om die energie te verbranden. Maar hij zou het niet erg vinden om af en toe seks te hebben. Het was zo lang geleden, hij was vergeten wie er vastgebonden werd, zoals zijn beste vriend placht te grapten.
_____________________________________________
Ben besloot een makkelijke wandeling te proberen terwijl hij op vakantie was in Engeland die zomer. Dus ging hij wandelen in het Forest of Dean. Hij wist dat het niet het diepste bos of het verst van de beschaving was. Maar hij had gehoord hoe oud de bossen waren en na het zien van zoveel afbeeldingen, zette hij het op zijn lijst van plekken om te bezoeken tijdens zijn rondreis door de county.
De bossen waren donker en diep en oud, en de bomen waren twisted en knoestig, met karakter. Het was bijna alsof hij ze kon horen praten terwijl hij door hun wereld wandelde. Het geluid van hun kreunende takken en hun stammen die bewogen met de wind was als een symfonie voor zijn oren.
Hij wandelde zo ver mogelijk in het bos als de paden toelieten, en toen ging hij dieper. Verder en verder van de wegen en de parkeerplaats, dieper in de stilte van het bos.
Het was laat in de middag en hij had urenlang geen ander mens gezien. Hij was op zijn geluksplek. Eén voet voor de andere, het enige geluid was het praten van de bomen en zijn ademhaling.
Het bos opende zich plotseling in een open plek. Een open ruimte bedekt met bloemen. Het herbergde één oeroude boom recht in het midden. De stam was twisted, knoestig en dik. Het leek hoger dan alle andere bomen in het bos en de takken vormden een baldakijn dat de open plek bedekte en beschermde als een grote natuurlijke paraplu.
Terwijl Ben om de stam heen liep en het verhaal in zijn karakter bewonderde, merkte hij dat de wortels gevormd waren tot wat leek op een natuurlijke loungestoel. Het had een laag mos erop groeiend en leek precies zijn maat te zijn.
Normaal kon hij de hele dag wandelen zonder pauze. Maar plotseling leek het alsof hij geroepen werd om te gaan zitten en te ontspannen in deze volledig natuurlijke oase. Hij realiseerde zich dat hij geen door mensen gemaakte geluiden kon horen. Het was zo stil als het maar kon zijn, alleen de bries door de bomen die de stilte doorbrak.
Hij deed zijn rugzak af, pakte zijn veldfles en ging zitten op zijn boomlounge. Het had niet zo comfortabel moeten zijn als het was. Hij had de vochtigheid van het mos moeten voelen en de hardheid van de wortels eronder. In plaats daarvan voelde het alsof hij lag op het zachtste matras ooit gemaakt en het vormde zich naar zijn lichaam, omhelsde hem in zijn greep. Hij nipte van zijn water en keek omhoog naar de stam van de boom, door het baldakijn van takken en bladeren. De zon was op zijn neerwaartse glijbaan door de hemel en zijn licht sneed door de bomen, verlichtte de bladeren die gloeiden aan de westelijke kant van de boom, waardoor het leek alsof de boom van binnenuit verlicht werd.
Het was hypnotiserend, het spel van licht door de bewegende bladeren. De vlekken zonlicht veranderden en vervormden met elke fluistering van wind. Het was hypnotisch en Ben viel snel in slaap binnen korte tijd.
____________________________________
Hij werd wakker, niet zeker hoe lang hij geslapen had. Het was nacht, maar Ben realiseerde zich dat hij nog steeds om zich heen kon zien door een stralend licht dat afgegeven werd door de boom zelf. Hij keek weer omhoog in de takken en zag vonkjes van iets, hij wist niet wat, zwevend door de bladeren van het baldakijn. Het was het meest verbazingwekkende dat hij ooit had gezien in al zijn reizen.
Hij had verhalen gehoord over gloeiend plankton in de oceanen. Bepaalde vissoorten gloeiden ook. Vuurvliegjes konden zichzelf verlichten. Maar hij had nooit een boom gezien of gehoord die kon gloeien. Het was werkelijk hypnotiserend en wonderbaarlijk en ernaar staren bracht hem in een rust van geest die hij nooit ervaren had.
Terwijl hij bleef staren in ontzag naar dit wonderbaarlijke stukje natuur, begon een van de lichtvlekken te bewegen in een patroon tegengesteld aan alle andere lichtvlekken in de takken.
Hij volgde het en keek hoe het spiraalde rond de boomstam, in en uit de takken en bladeren, lager en lager naar hem toe komend. Toen het hem bereikte, werd het helderder en helderder tot het bijna te veel was om naar te kijken.
Het zweefde voor zijn gezicht alsof het terug naar hem staarde. Maar dat sloeg nergens op, want hoe kon een licht staren? Toch voelde het alsof het hem onderzocht. Het steeg een beetje hoger naar de top van zijn hoofd, draaide toen rond en over hem, zwevend over elk deel van zijn lichaam. Overal waar het ging, voelde hij de lichtste veer van een schok op zijn huid. Het was alsof hij te dicht bij een Van de Graaff-generator was.
Het licht bedekte elk centimeter van hem van zijn haar tot zijn tenen en terug omhoog en stopte weer vlak voor zijn gezicht.
Langzaam begon het licht te dimmen, en Ben kon details beginnen te onderscheiden van zijn nieuwe gast. Hij kon zijn ogen niet geloven. Het licht coaguleerde in de vorm van een vrouw… met vleugels. Een echte fee zweefde voor hem. Haar vleugels waren licht onscherp terwijl ze vibreerden om haar in de lucht te houden.
Hij dacht dat hij moest dromen.
‘Je droomt niet,’ zei ze met een piepklein stemmetje.
‘Ik droom niet waar?’ vroeg hij.
‘Dromen,’ zei ze.
‘Hoe wist je…’ begon hij te vragen.
‘Wat je dacht?’ maakte ze voor hem af.
‘Precies,’ antwoordde hij.
‘Ik ben al heel lang in de buurt. Het is niet de eerste keer dat ik aan een van jouw soort verschijn,’ zei ze.
‘Heel lang?’ vroeg hij. ‘Je ziet er niet ouder uit dan achttien.’
Ze glimlachte naar hem. ‘Nou, dank je wel vriendelijk, en niet dat een meisje haar leeftijd deelt, maar ik ben eigenlijk meer dan zeshonderd jaar oud.’
Ben keek haar aandachtiger aan. Ze had helder rood haar in een kort bobkapsel dat haar gezicht perfect omlijstte. Haar jurk was gemaakt van bladeren, strategisch geplaatst rond haar lichaam, maar net genoeg voor fatsoen. Ze waren gesitueerd over haar borsten met een smalle lijn die naar beneden liep over haar centrum, bedekkend haar navel en toen uitwaaierend om haar privégebied tussen haar benen te bedekken, als een bikini-onderbroekje. Haar armen en benen waren slank en glad en haar huid leek te glinsteren als dauw op bloemblaadjes. Haar borsten waren een beetje groter dan wat haar lichaamsbouw zou kunnen houden en rechtop. Aan de andere kant zou ze niet moeten kunnen vliegen, dus hij ging ervan uit dat er magie bij betrokken was.
Hij begon zich af te vragen hoe ze eruit zou zien zonder de bladeren die haar kleine lichaam bedekten.
‘Ik zie er heel erg uit zoals nu, maar naakt,’ zei ze.
Hij was niet zeker of ze zijn gedachten las, maar aan de andere kant geloofde hij vanmorgen niet in feeën.
Hij bloosde een beetje toen wat ze zei tot hem doordrong.
‘Eh, waarom zei je dat?’ vroeg hij.
‘Dat is wat je dacht, of niet? Dat is wat elke man aan wie ik ooit ben verschenen denkt. En zelfs sommige vrouwen. Dat is oké, ik vind het niet erg. Het is een beetje waarom ik aan jou ben verschenen. Het is waarom ik je hierheen heb gelokt in de eerste plaats,’ zei ze.
Hij dacht er even over na. Hij wist dat hij naar deze bossen was getrokken maar had geen echte reden ervoor. Het leek gewoon een goed idee op dat moment. Alsof hij getrokken werd om te bezoeken. Er zijn vreemdere dingen tussen Hemel en Aarde.
‘Dus, wat zei je over hoe je er naakt uitziet?’ vroeg hij, hopend het gesprek op een spoor te krijgen dat zijn brein zou begrijpen. Terwijl hij probeerde het zich voor te stellen, voelde hij zijn penis hard worden in zijn wandelshorts. Wanneer het in het verleden gebeurde, ging hij gewoon een lange wandeling maken of een koude douche nemen. Maar het was donker en de dichtstbijzijnde douche was terug in het hotel mijlenver weg.
‘Oh, ik zie er een beetje zo uit,’ spreidde ze haar armen wijd en de bladeren op haar lichaam vielen weg van haar huid en onthulden het meest perfecte figuur dat hij ooit had gezien, behalve in miniatuurvorm. Haar borsten hadden de schattigste kleine tepeltjes die leken te verharden toen de lucht erover streek. Als ze op een vrouw van volledige grootte waren, zouden ze equivalent zijn aan DD-cup. Haar buikje was plat en perfect. Het licht van haar vleugels wierp helaas een schaduw over de spleet tussen haar benen en verduisterde zijn uitzicht op haar kleine poesje. Zijn verbeelding nam het over.
‘Je bent prachtig,’ zei hij. ‘Adembenemend zelfs. Ik denk niet dat ik ooit een perfecter lichaam in mijn hele leven heb gezien. Wat zou ik niet geven om de liefde met je te bedrijven.’
‘Dus, waarom doe je dat niet?’ vroeg ze.
‘Omdat, ten eerste, je niet echt bent. Ik weet dat je zei dat ik niet droom, maar feeën bestaan niet. Ten tweede zou ons grootteverschil problematisch zijn. Ten derde weet ik niet eens waar te beginnen. Ten vierde zou mijn penis niet in je passen, nergens, en ik zou gefrustreerd eindigen. Dat kan ik terug in mijn hotel doen, dank je.’
‘Nou, ik besta wel, ongeacht wat je denkt. Onze grootte zal geen probleem zijn. En vertrouw me als ik zeg dat je niet gefrustreerd naar huis gaat. Integendeel, je zult meer voldaan zijn dan met een menselijke vrouw. Je wilt misschien nooit meer weg.’ Zei ze met een sluwe glimlach. Toen reikte ze omhoog, omvatte haar tieten en tilde ze naar hem toe. Haar handen knepen en masseerden ze langzaam, tonend hoe buigzaam ze waren.
Zijn logische kant liet niet los van alle redenen waarom dit geen goed idee was en waarom het niet zou werken. Toen keek hij hoe een van haar handen naar beneden gleed over haar stevige buik naar de V tussen haar benen. Ze dreef langzaam naar beneden tot ze zat op zijn bobbelende erectie. Ze tilde één been op en liet haar vingers over haar naakte poesje glijden. Eén vinger splitste haar lippen en gleed naar binnen. Haar ogen rolden achterover in haar hoofd en haar rug kromde, stotend haar blote borsten naar hem toe.
Het zicht van deze kleine, magische, naakte godin die zichzelf vingerde was te veel en zijn pik schokte in zijn shorts. Het tilde de fee van haar voeten en ze zweefde een paar centimeter weg van zijn lichaam.
Ze opende haar ogen en keek naar hem op. ‘Nou, wat denk je? Wil je ontdekken hoe seks met een fee is? Wil je dit lichaam niet aanraken? Ik beloof je, ik breng je naar de rand en laat je klaarkomen op een manier die je je nooit kunt voorstellen.’
Het was zo lang geleden sinds hij seks had gehad, Bens libido gaf zijn logische kant een bitch-slap tot incoherentie en nam over.
Hij reikte naar beneden en wikkelde voorzichtig zijn vingers rond het lichaam van de fee. Hij tilde haar dichter naar zijn gezicht en zijn ogen dwaalden over elk centimeter van haar naakte vorm.
Het eerste wat hij deed was wat door zijn hoofd had gespookt op het moment dat die bladeren van haar vielen. Hij nam elke voet tussen twee vingers en trok zachtjes haar benen uit elkaar. Ze nam haar hand weg van haar kleine poesje terwijl hij zijn tong uitstak en haar lichaam naar zijn mond tilde.
Met de lichtste druk bracht hij haar naar het puntje van de tong en likte haar tussen haar dijen, omhoog en over de spleet van haar poesje, doorlopend over haar platte buik en omhoog naar haar bolle tieten.
De ervaring was zo ongelooflijk, hij had geen woorden. Het was alsof hij een uitgedroogde zoetzure snoep likte. Hij kon haar sappen van haar poesje proeven en toen ze de punt van zijn tong raakten, explodeerden ze over zijn smaakpapillen, vermenigvuldigend terwijl ze langs zijn keel dropen. Haar huid smaakte als een mix van munt en kaneel. En toen zijn tong over haar tieten ging, was het bijna alsof ze een eigen wil hadden. Ze leken te bewegen en te rollen met zijn beweging en hij dacht zelfs dat hij voelde dat ze probeerden zijn tong te grijpen en in haar decolleté te trekken.
‘Dat was… ongelooflijk? Dat woord lijkt niet eens groot genoeg. Ik weet niet zeker of er een woord groot genoeg is voor wat er net gebeurd is,’ zei hij terwijl hij haar voor zijn gezicht hield.
Haar huid had nog meer schittering gekregen terwijl een regenboog van kleuren leek te dansen onder haar huid. Subtiel en gedempt, maar kleuren van het hele spectrum. Het was prachtig om te zien en voegde gewoon toe aan het hypnotische zicht van haar.
‘Nou, dank je. Ik genoot er ook van. Wil je doorgaan? Ik ben hier voor alles wat je begeert. Maak je geen zorgen om mijn grootte. Ik ben sterker dan ik eruitzie en ik ben van het bos. Laat me gewoon weten wanneer het mijn beurt is om de gunst terug te doen,’ zei ze.
Ben bracht haar terug naar zijn lippen en deze keer spreidde ze haar benen voor hem. Haar vleugels begonnen weer te vibreren en hij voelde een lichte trek dus liet hij haar voeten los. Toen hij zijn tong weer uitstak, vloog ze erin, spreidde haar benen zo wijd als ze kon, wat bijna een spleet was, en ging zitten op het puntje. Ze reikte tussen haar benen en trok haar poesjeslippen uit elkaar tot cartoon-achtige extremen, openend haar kleine kutje wijder dan hij dacht mogelijk. Toen liet ze de lippen los en ze klapten met een klik om zijn tong, hem vastklemmend tussen haar benen. Haar magische smaak begon in zijn mond te stromen en hij keek naar haar, scheel, terwijl haar lichaam zichzelf op en neer hief en liet zakken, neukend het puntje van zijn tong.
Hij keek hoe ze haar heupen harder en harder naar beneden duwde tot het leek alsof hij haar longen likte. Er was zoveel van zijn tong binnen in haar kleine lichaam en het voelde ongelooflijk en beter dan likken van welke andere vrouw hij ook ooit gekend had. Haar smaak bleef veranderen terwijl het over zijn smaakpapillen stroomde, een beetje zoals de kleuren onder haar huid. Er waren hints van basilicum en pijnboom en esdoorn en honderd andere smaken. Hij dacht: ‘Als ze haar poesjesap kon bottelen, kon ze miljoenen verdienen.’
‘Ik heb erover nagedacht,’ antwoordde ze op zijn onuitgesproken gedachte. ‘Maar, de wereld zou dan weten dat we bestaan. Dat is een van onze eerste regels. Niemand mag het weten behalve degenen aan wie wij ons presenteren.’
Hij liet het gaan, sloot zijn ogen en gaf zich over aan de ervaring van het likken van de kut van de fee.
Ze stuiterde op en neer op hem, gebruikte hem voor haar plezier ook. Ze leunde voorover en haar borsten begonnen het puntje van zijn neus te wrijven terwijl ze zijn mond neukte.
Het gevoel en de smaak, zelfs de geur van haar, ging recht naar zijn brein en veroorzaakte dat zijn hormonen in overdrive gingen. Zijn pik was harder dan hij ooit gevoeld had, pijnlijk zo. Het voelde zelfs alsof hij groter geworden was dan ooit. Hij kon het niet zien, maar hij kon voelen hoe de lucht over zijn eikel streek terwijl het uit de top van zijn shorts stak.
Een paar minuten meer van zaligheid gingen voorbij en hij voelde haar kleine handjes op zijn wangen slaan terwijl ze klaarkwam op zijn tong. De vloed van haar sap in zijn mond smaakte als de zoetste chocolade terwijl het langs zijn keel stroomde. Een kreun ontsnapte hem en de vibratie ging door zijn lippen in haar poesje. Ze kreunde en duwde met al haar kracht naar beneden op hem, bijna zijn gehele tong opslokkend in haar kut. Hij hoorde haar kleine stemmetje terwijl ze riep: ‘Ja, ja, ja! Neuk me, neuk me. Zo goed!’
Toen ging ze slap op zijn gezicht. Ze bleef zo lang zonder te bewegen dat hij niet zeker wist of ze nog ademde. Met het puntje van zijn wijsvinger reikte hij omhoog en liet het langs de achterkant van haar benen glijden, langs de spleet van haar strakke kontje naar haar rug. Hij voelde het op en neer gaan en haalde opgelucht adem.
Hij tilde haar zachtjes op en haar lippen gleden langs zijn tong, toen het de punt bereikte, klapte het dicht en keerde terug naar oorspronkelijke grootte.
‘Gaat het goed met je?’ vroeg hij.
Ze opende haar ogen en met half geloken ogen en mond open in een zucht zei ze: ‘Oh absoluut. Het is een tijdje geleden voor mij.’
‘Wat is een tijdje?’ vroeg hij, denkend dat het voor hem ongeveer vijf jaar was sinds hij enige vorm van seks had gehad.
Ze gaf een klein lachje. ‘Vijf jaar. Dat is schattig. De laatste keer dat ik iets tussen mijn benen had dat niet deel uitmaakte van deze boom was 1874.’
Ben hoestte. ‘Zei je net 1874?’
‘Ik zei je, ik ben meer dan zeshonderd jaar oud. Maar ons kleine hoekje van het bos is niet toegankelijk voor iedereen. Voornamelijk omdat we het verbergen. Maar ook niet iedereen is ontvankelijk voor onze roep. Er waren zoveel die vrede en troost hier hadden kunnen vinden, maar ze waren te druk met de buitenwereld om het te horen.’ Antwoordde ze.
‘Ben je klaar voor jouw beurt?’ vroeg ze. ‘Wil je voelen wat ik voor je kan doen?’
Bens pik trok samen in anticipatie. Hij knikte.
Ze zweefde naar beneden naar zijn pik die blijven groeien was, bijna twee inches meer dan hij ooit gegroeid was. Het hele hoofd en een deel van de schacht staken uit zijn broek. Het hoofd had zijn navel voorbij bereikt, wat nieuw voor hem was.
Haar handen maakten een soort patroon en hij keek hoe zijn riem zichzelf losmaakte. Maar ze gebruikte haar handen om zijn shorts open te ritsen. Ze deed het langzaam, zijn pik centimeter voor centimeter bloot leggend. Haar lichaam zweefde tot het parallel was aan zijn schacht, haar lichaam erover zwevend, haar gezicht nauwelijks boven de blote huid van zijn pik. Hij kon haar adem voelen strijken over zijn penis en de warmte ervan leek door te dringen in zijn gehele gezwollen lid.
