Martinika to urocza wyspa. Możesz myśleć, że wszystkie karaibskie wyspy są urocze, jeśli nie masz z nimi wiele doświadczenia, ale wszystkie są różne. To prawdziwe życie z dobrą pogodą. Martinika jest zielona – ma dużo drzew. I nie jest placem budowy jak niektóre wyspy, które są świetne na obrzeżach, ale ponure w głębi.
Mieszkałem w wiosce w okolicy zwanej Les Trois Ilets, a ta „wioska” wyglądała nowocześnie i była pełna sklepów i restauracji turystycznych, ale miała to poczucie wspólnoty, którego często brakuje nowoczesnym miejscom.
Aspekt towarzyski rozciągał się nawet na plaże. Była mała grupka trzech po jednej stronie – jedna długa plaża podzielona na trzy przez kamienie ułożone jako falochrony. Pierwsza wychodziła na zatokę, chroniona przez ukośne skały, i miała około pięćdziesięciu jardów szerokości, z miękkim piaskiem przy wodzie, ale twardymi obszarami na górze, zacienionymi palmami kokosowymi.
To była plaża rodzinna, co może nie brzmieć jak obfite żniwa, gdy szukasz dostępnych kobiet, ale nawet te zajęte mogą być zabawne. Bawiłem się, niby czytając książkę, ale naprawdę patrząc na kobiece krajobrazy, i moja pierwsza kontakt to trzydziestolatka czarna kobieta z białym mężem i nastoletnim synem. Właśnie odchodzili, więc walczyła z ubraniami, balansując podczas zmiany z kostiumu kąpielowego na uliczne ciuchy.
Obserwowałem ją spokojnie, subtelnie, i po chwili wiedziała, że to robię. Ale jak wcześniej zauważyłem, to w porządku, jeśli wiedzą, że patrzysz. Problem robi się, gdy inni wiedzą, że one wiedzą.
Ta kobieta dała mi pyszne ciemne spojrzenia w dekolt jej T-shirta. Wchodząc w nastrój, położyłem się na plecach i podciągnąłem nogawki luźnych szortów plażowych trochę w górę. Naprawdę nic nie widziała przez siateczkę podtrzymującą jaja, ale miała przyjemność wiedzieć, że chętnie jej pokażę, co mam, i zrobię to z bliska, jeśli nadarzy się okazja.
Perwersyjny? Tylko jeśli wybierzesz złą kobietę lub, jak wcześniej powiedziano, jeśli ktoś inny zauważy. To była nieszkodliwa wzajemna flirt.
Wiedziałem, że szuka okazji, by pokazać mi majtki. Widziałem ją już w bikini, ale bielizna jest jakoś inna: bardziej ryzykowna.
Rzeczywiście, oparła się o ramię męża i podniosła kolano, by wygodnie umieścić majtki, dając mi fantastyczny widok na materiał i nagą cipkę w procesie. Spojrzała na mnie, by sprawdzić, czy dostałem, i spojrzałem z pustym, buntowniczym podziękowaniem.
Rodzina odeszła i wróciła do swojego świata, gdy ja też wylądowałem na ziemi.
Moja uwagę szybko przykuła dziewczynka około pięciu lub sześciu lat na plaży z babcią, dając starej kobiecie wycisk. Nie miałem jak wiedzieć, ale coś mówiło mi, że kobieta jest lokalna, a dziewczynka może na wakacjach letnich.
Ta kobieta była szczupła w trochę luźny, przebudowany sposób starszych ludzi, którzy nagle decydują się stracić cały tłuszcz noszony przez całe dorosłe życie i przynajmniej być szczupłymi, nawet jeśli uroda im więdnie. Miała rude/blond włosy, średniej długości, związane w to, co byłoby kucykiem, gdyby nie było kręcone. Ale było, więc wybuchało z gumki, płonąc jak zachód słońca. Musiała być kiedyś ślicznotką, a teraz, dojrzewając w tym samym tempie co mój gust do kobiet, była ucieleśnieniem pożądania na nogach.
Duże cycki też.
Twarz miała ładną, ale zmęczoną i marszczyła ją, mrużąc oczy, gdy krzyczała na dziewczynkę, usta małe, okrągłe i wydęte jak dupa – i mówię to miło. Chciałem pocałować jej usta i lizać dupę.
Patrzyłem na nią podczas pływania: stała, poprawiając włosy i patrząc, jak dziewczynka bawi się z innymi dziećmi, i gdy wyszedłem, impulsywnie podszedłem prosto do niej i odezwałem się po francusku – to francuska wyspa.
„Madame”, powiedziałem cicho do jej ucha. „Vous êtes très belle. Ne l’oubliez jamais.” To znaczy (prawdopodobnie nie całkiem poprawne, ale blisko) „Madame, jest pani bardzo piękna. Nigdy tego nie zapominaj.”
Była lekko zaskoczona, ale szybko się otrząsnęła i wymamrotała „Merci, monsieur”. Uśmiechnąłem się i poszedłem do swojego miejsca osuszyć się. Gdy położyłem się na leżaku plażowym, by wrócić do marzeń na jawie, zawołała dziewczynkę i przebierały się obie. Pomogła maluchowi, potem sama, niezgrabnie używając ręcznika do założenia suchego bikini. Majstrowała przy górnej części i ręcznik zsunął się, odsłaniając piersi jeszcze większe niż myślałem, i cudownie blade w nagości.
Szybko spojrzała na mnie i widziałem nanosekundową zmianę z „O Boże, pokazuję cycki” na „Proszę bardzo, monsieur. Mam nadzieję, że ci się podobało.”
Majtki łatwiej zmienić, bo tam dużo ręcznika, ale potem co z nimi zrobić, i zwlekała, pokazując biały wkładkowi swojemu tajnemu wielbicielowi. To był kawałek materiału i z tej odległości nie widziałem plam ani nie czułem zapachu, ale to był nieomylny niewerbalny prezent dla mnie. Położyła je na skale i szybko wskoczyła w świeże bez incydentu.
Potem spakowała torbę plażową i grzebała w niej, pochylając się, by dać mi długi, celowy widok na tyłek. Myślałem o tym latami i doszedłem do wniosku, że to nie zaproszenie kobiety do jebania w dupę, ani nawet do parzenia się w stylu na pieska; to pierwotny sposób wskazania, że jest dostępna do kontynuacji ludzkiego rodu i, w tych czasach, czysto dla waszej wzajemnej przyjemności.
Gdy była gotowa, sprawdziła dziewczynkę i przeszły obok mnie, by odejść. W trakcie upuściła wizytówkę, która sfrunęła na piasek tuż obok mnie.
Cécile Pouivet, projektantka wnętrz, z siedzibą w samym wiosce. I numer telefonu, ale jako turysta nie miałem użytecznego telefonu. Może był prosty sposób jak Whatsapp, ale to wyzwanie dla mnie i nie miałem kogo pytać. Był też adres email.
Szybko się ubrałem i pobiegłem do apartamentu, wysłałem jej maila i miałem nadzieję, że regularnie sprawdza pocztę.
„C’est moi de la plage. Je voudrais te voir ce soir, si c’est possible”, napisałem prosto. „To ja z plaży. Chciałbym cię zobaczyć wieczorem, jeśli możliwe.”
Odpowiedziała w pół godziny, mówiąc tak, okay, ona też by chciała, ale musi opiekować się dziewczynką i nie może wyjść z mieszkania. Chciałbym zjeść z nią tam?
Co po francusku znaczy „Papież jest katolikiem?”
Odpowiedziałem tylko „Tak, proszę. O której?” i wszystko było ustalone. Ósma u niej nad piekarnią.
Byłem gotowy o piątej, niecierpliwy, umierając na drinka, by się uspokoić, ale świadomy, że nie powinienem przyjść półpijany. Zmusiłem się do czytania książki i oglądałem trochę francuskiej TV. To dziesięć minut pieszo, więc wyszedłem o 19:30, kupiłem najlepszy Cabernet Sauvignon w małym supermarkecie i wypiłem szybkie piwo we wiosce przed pukaniem do drzwi dokładnie o ósmej.
Brak odpowiedzi. Zapukałem znowu. Nic.
Wtedy usłyszałem tupot stópek na schodach i odwróciłem się, widząc kobietę i dziewczynkę, świeże po innym pływaniu gdzieś.
Były zmarznięte w wieczornym chłodzie, a dziewczynka potrzebowała prysznica i bajki do snu, więc wróciłem do baru i wypiłem kolejną Coronę. Gdy wepchnąłem klin limonki, piwo zapieniło i wystrzeliło z szyjki, jak przepowiednia tego, na co liczyłem później.
