“Vertrouw je me?” vraag ik, terwijl ik voor mijn appartement sta.
“Ja, dat doe ik,” zeg je, terwijl je me aankijkt in het schemerige licht van de gang. Je groene ogen kijken me kort aan, voordat je naar beneden kijkt naar de zwarte sjaal in mijn hand.
“Goed.” Ik draai je om, plaats de blinddoek over je ogen en knoop hem achter je hoofd vast. Je slaakt een diepe zucht, alsof je op het punt staat van een klif te springen in onbekende wateren hieronder en al je moed bij elkaar raapt. Ik merk dat je lichaam gespannen is, dus ik kom dichterbij, druk mijn lichaam tegen het jouwe aan en laat langzaam mijn handen over je armen glijden voordat ik de deurklink pak. Het gevoel van mijn lichaam tegen het jouwe, één hand op je heup, lijkt je een beetje te ontspannen. Ik open de deur en duw je zachtjes naar binnen. De houten vloer kraakt onder onze voetstappen terwijl ik je naar het midden van mijn woonkamer leid.
Daar, onder de lichten van de zilveren kroonluchter, laat ik je los. Voelend dat mijn fysieke contact verdwijnt, draai je je hoofd alsof je over je schouder naar me kijkt. Maar je kunt alleen maar raden waar ik ben omdat je ogen bedekt zijn door de blinddoek. Langzaam loop ik om je heen en ga voor je staan, op nauwelijks drie voet afstand; ik kruis mijn armen en kijk, bestudeer, het meisje dat voor me staat.
Je draagt een zwarte cocktailjurk die strak om je slanke figuur kleeft. Je platina blonde haar valt in golven over je blote schouders. Je roze lippen, bedekt met een dun laagje lipgloss, schitteren onder de lichten. En je stevige borsten, slechts verhuld door de dunne jurk, rijzen en dalen met je ademhaling, sneller dan normaal. Het gebrek aan beweging en fysiek contact maken je nerveuzer dan je al bent. Onwillekeurig til je je rechterhand op, je nagels krabbend aan de denkbeeldige jeuk op je bleke wang alsof je overweegt de blinddoek af te trekken en dit spelletje te beëindigen.
Ik weet zeker dat je op het punt staat de blinddoek af te trekken. Het gevoel niet in controle te zijn, niet te kunnen zien wat er gaat gebeuren, is iets onbekends voor je en maakt je allesbehalve comfortabel. De prachtige jonge vrouw van begin twintig die je bent, weet maar al te goed hoe ze haar schoonheid in haar voordeel kan gebruiken. En, hoewel het soms niet zo lijkt, ben je altijd in controle. Maar je hebt gefantaseerd over het volledig verliezen van die controle. En nu, op je verjaardag, sta je voor me, geblinddoekt, niet wetend wat er gaat gebeuren.
Ik stap dichter naar je toe, overbrug de kloof tussen ons, en kniel stilzwijgend neer. Beginnend bij je knie kus ik mijn weg omhoog over je linkerbeen, kleine natte kusjes. Je hoort en voelt dat ik dichterbij kom, maar mijn lippen op je been doen je zachtjes rillen van verrassing. Terwijl ik omhoog ga over je linker dijbeen, spreid je je benen wijder om me betere toegang te geven. Ik rol je jurk omhoog over je heupen, waardoor het kleine zwarte slipje blootgesteld wordt aan het licht van de kamer. Een klein nat plekje is gevormd in je slipje, wat je toenemende opwinding aangeeft. Net wanneer mijn lippen dicht bij dat natte plekje zijn, trek ik me terug, haak mijn vingers in het minuscule elastiek van je slipje en ruk het naar beneden tot op de grond. Je slaakt een teleurgestelde kreun, maar even later druk ik mijn lippen op je rechter dijbeen. Dit keer een nat spoor achterlatend terwijl ik langzaam likkend omhoog ga. Ik kan zien dat je schaamlippen al vochtig zijn terwijl ik weer dichter en dichter bij je kruis kom. Net wanneer ik je lies bereik en je je heupen licht naar voren duwt, anticiperend, half verwachtend, mijn tong op je poesje te voelen, trek ik me terug. Je kreunt weer, licht gefrustreerd.
Ik sta op en kijk naar je. Ik zie je op je onderlip bijten, wachtend op mijn volgende zet, mijn volgende aanraking. Ik laat je niet lang wachten terwijl ik mijn handen uitsteek, de bandjes van je jurk pak en ze langs en over je schouders laat glijden. De stof valt naar beneden en onthult je stevige borsten, een donkerroze knopje rechtop op elk van hen. Ik buig me naar één tepel, sluit mijn mond eromheen en maak hem nat. Zachtjes zuigend erop, voordat ik de tepel uit mijn mond laat glijden en warme adem erover blaas. Ik ga naar de andere tepel, maak hem nat en blaas eroverheen. Je lichaam rilt als reactie.
Ik stap opzij, ga naast je staan, trek de jurk over je heupen en laat hem op de vloer vallen.
“Doe je handen op je rug.”
Je aarzelt een seconde, alsof je nadenkt, dan gehoorzaam je. Ik loop naar een kast en open een lade. Uit de lade pak ik een dun wit touw en loop terug naar je. Een licht bezorgde uitdrukking is zichtbaar op je gezicht omdat je een lade hoorde opengaan, maar je hebt geen idee wat ik eruit heb gepakt. Dan, terwijl je voelt dat ik het touw om je gekruiste polsen bind, weet je het. Ik ga je vastbinden. Je hart begint sneller te kloppen bij de gedachte terwijl ik je polsen stevig bij elkaar bind. Je voelt meer touw om je armen gewikkeld worden, net boven je ellebogen. Zo kun je je armen nu nauwelijks nog bewegen.
“Dat ziet er goed uit,” zeg ik goedkeurend terwijl ik mijn vakwerk observeer.
Weer loop ik naar de kast en je hoort me in de lade rommelen. En weer raad je wat ik eruit pak.
“Ga nu op je knieën,” beveel ik, terwijl ik terug naar je loop.
Naast je staand zie ik je aarzelend op je knieën zakken, licht verrast door mijn bevelende toon.
“Het is oké. Ik doe je geen pijn,” troost ik je.
“Behalve een beetje,” voeg ik grijnzend toe.
“Nu wil ik dat je je rug kromt, voorover buigt zodat je kont naar achteren steekt. En wanneer je mijn hand op je billen voelt slaan, wil ik dat je elke klap duidelijk telt. Begrepen?”
Je knikt met je hoofd.
“Begrepen?” vraag ik nogmaals, terwijl mijn hand zijn weg vindt naar je linkerbil en hem hard raakt.
“Au, ja begrepen. Eén.”
“Goed,” zeg ik, terwijl ik mijn arm nog een keer zwaai en met een luide klap in contact komt met je rechterbil.
“Au. Twee,” antwoord je, terwijl een handafdruk op je bil verschijnt.
Weer en weer laat ik mijn arm zwaaien, één op de linker- en één op de rechterbil.
“Drie, vier,” zeg je, bijna kreunend terwijl de rode gloed die van je billen straalt je kruis bereikt.
Plots hoor je een klik en een zoemend geluid en je realiseert je wat ik nog meer uit de lade heb gepakt. Je voelt de vibrator tussen je billen glijden, langzaam naar beneden. Ik plaag door te stoppen bij je achterste opening en iets harder te drukken, laat je de vibratie op je kont voelen, maar je spier geeft niet mee en je achterdeur blijft gesloten, voorlopig. Dan glijdt de vibrator verder naar beneden, over je schaamlippen, al glad van je sappen. Bij je clitoris, nog verstopt onder je vleesachtige voorhuid, druk ik de vibrator erop.
Klets . Mijn hand raakt je bil weer.
“Vijf,” kreun je, terwijl het gevoel van de vibrator door je clitoris golfde. Je had al die tijd naar een soort stimulatie gehunkerd en nu ontvang je het eindelijk. Je wiebelt met je kont en wrijft je clitoris over de vibrator, genietend van het plezier dat het brengt. Het tintelen in je kruis zwelt aan in kracht, verspreidt zich door je lichaam als een wildvuur.
“Oooooh ja, zo goed,” kreun je, onstabiel zittend op je benen terwijl je orgasme snel nadert, als een plotselinge storm op een rustige zonnige dag. Je heupen beginnen oncontroleerbaar te bewegen, dichter bij de piek waar je vanaf wilt glijden.
Klets . Het gevoel verdwijnt en wordt vervangen door een pijnlijke prik die je terugbrengt naar de realiteit terwijl de vibrator wordt weggehaald.
“Zes,” roep je bijna gefrustreerd uit.
Klets .
“Zeven.”
Ik ritst mijn broek open en trek hem naar beneden, bevrijd mijn harde pik uit zijn beperkingen. Na едва mezelf te kunnen beheersen, positioneer ik mijn pik bij je poes-ingang, klaar om toe te slaan. Maar in plaats daarvan glijd ik er maar een beetje in, voelend de warme nattigheid van je poesje om de eikel van mijn schacht. Ik kreun, vechtend tegen het instinct om mijn pik hard en diep in je te rammen. Ik trek terug en glijd weer naar binnen, alleen de eikel. Je kreunt en wiebelt met je heupen, wensend meer.
Klets, klets.
“Acht, negen, oooh, alsjeblieft dieper.”
Ik trek weer terug, de lucht van de woonkamer voelt nu koud om mijn eikel, dan glijd ik terug in de warmte van je natte poesje. Het glijdt zo soepel in en uit, zo makkelijk, in en uit, in en uit. Je gekreun verandert in geknor.
