Ik ben Carlotta “Carly” Tibbs, eigenaresse van de Yosemite Sam Schietbaan en SeksSpeelgoed Emporium. Het is een-stop-shopping in het zwoele Bullhead City, Arizona voor alle vuurwapen-tottende perverselingen in het grote zuidwesten. Ik stond achter de toonbank onze selectie anaal kralen van Saguaro-cactus in prijs te verlagen (slechtste marketingidee sinds New Coke) toen ze binnenliep uit de drukkende hitte, zwetend als Kevin Spacey op een jongenszomer kamp. Zij was Candy DeApple, een vriendin van lang geleden. Ze had sinds school tientallen kilo’s aangekomen. Ofwel smokkelde ze een familie illegale immigranten onder haar reusachtige erwtgroene top/tent. Haar olijfgroene stretchbroek had geen keuze dan uitbundig te rekken.
Ze herkende me meteen en rende hijgend in mijn wachtende armen, piepend van vreugde. We hadden altijd chemie en geschiedenis samen. Maar dat waren de enige lessen die we deelden op Steven Spielberg High, thuis van de Vechtende Cinematografen. Haar claim to fame was naar verluidt zo’n ruime vagina dat het de Grootste Canyon werd genoemd. Iemand zei ooit dat ze weekend ezeltochten erdoor aanbood, maar dat was een kwaadaardig gerucht. Het was eigenlijk een Shetland pony. Het laatste dat ik hoorde, was dat ze op een of andere manier afstudeerde en naar Arizona State U. ging, een school met het grootste aantal minderjarige alcoholisten op het noordelijk halfrond.
Het was 10 uur ’s ochtends en mijn Red Devil Pizza thermometer registreerde al 116. Men zegt dat dit weer Satans wraak is voor de AZ-inboorling Alice Cooper die wedergeboren is. Mijn theorie is dat het Gods wraak is voor Wayne Newton die hier heeft geleefd. Maar het verklaart wel ons staatsmotto, “Arizona… we dragen teenslippers het hele jaar. Kun jij dat?” Het is ook thuis van de giftigste slangen, spinnen en reptielen ten westen van Baltimore. Om nog te zwijgen van de verschrikkelijk pijnlijke springcactus. Keerde me naar mijn voormalige klasgenote, “Wat heb je allemaal gedaan, Candy?”
“Nou, ik was een tijdelijke kracht in Tempe. Toen maakte ik vlaggen in Flagstaff, maar ik wil liever niet praten over mijn jaar in Bumfuck, Egypte. Het is letterlijk te pijnlijk. Vind je het erg als ik door je… chique zaak blader?”
“Graag gedaan.” Ik toonde mijn beste de-klant-heeft-altijd-gelijk glimlach en volgde haar op de voet voor het geval ze plakkerige vingers heeft van iets anders dan masturberen. Ze had echter uitstekende smaak. Haar eerste interessepunt was een dildo in de vorm van een Gila monster met een trillende gevorkte tong voor maximale klitorisstimulatie. Het was lokaal gemaakt door de Hopi-stam sjamaan …of was het een Sha Na Na? Welke niet bij Woodstock was. (Gelukkig 50e Jubileum btw.) Ze leek ongerust, keek nerveus over haar schouder alsof Joe Biden haar elk moment zou overvallen voor een campagnedonatie. Ze keek me aan met trieste, smekende ogen en fluisterde…
“Carly, eigenlijk ben ik hier gestopt met bijbedoelingen. Ik zag het bord en nou, sinds ik dat meesterwerk “50 Shades” las, ben ik erg nieuwsgierig naar de wereld van B&D… S&M….”
“M&M” viel ik in, biedend het laatste van mijn lekkere chocolade snoepjes aan Candy, ironisch genoeg. Toen haar angst verlichtend, “Je bent bij het juiste adres, Candy. Ik kan helpen.”
“Ben jij een expert op bondage,” vroeg ze opgewonden?
“Ben ik dat? Ik heb elke Bond-film gezien, zelfs die met George freaking Lazenby.”
“Nee, domoor! Je weet wel, waar je vastgebonden bent, trappend en schreeuwend.”
“Klinkt als ik bij elke Duane Johnson-film,” antwoordde ik eerlijk. “Maar eerlijk gezegd, Candy, ik heb ervaring in een dominante rol. Zo vul ik mijn inkomen aan, wat veel respectabeler is dan Tupperware verkopen.”…weer eerlijk. “Je kunt zelfs zeggen dat ik meer subs heb dan Subway. En net als Subway, velen vertrekken met geroosterde broodjes.”
“Je maakt me nat,” zei ze druipend.
“Ik merk het, maar ik pak de Swiffer en ruim je rommel zo op.” Uit een uitspreidende plas stappend vroeg ze wanneer we konden beginnen. “Onmiddellijk, als je wilt.”
Ze sprong van vreugde, haar royale borsten sloegen beide kinnebakken als een zwaargewicht bokser die gemene stoten uitdeelt aan zijn hulpeloze tegenstander. Haar knieën knikten maar ze bleef rechtop staan, tot haar eer. Ik leidde haar toen naar mijn kantoor/kerker. Het was discreet nu sinds ik het geluiddicht maakte om de Stones niet te horen repeteren nadat ze hier vorig jaar met pensioen gingen. Tegenwoordig kunnen wilde paarden Mick niet meer wegtrekken van zijn ontstopper. En hoe de fuck leeft Keith Richards nog? Heroïne moet verbazingwekkende herstellende krachten hebben.
Eenmaal de deur en valdeur gesloten, zei ik haar uit te kleden zodat we haar fantasie konden beginnen. Terwijl ze zich uitkleedde begon ik de diverse implementen te inspecteren die haar onderwerping moesten versterken: kontpluggen, strap-ons, ballenknikkers, dildo, feeldoe, Play Dough en Avon make-up. Vanuit mijn ooghoek zag ik het rode lampje knipperen op onze bewakingscamera dus ik wist dat mijn werknemers rond het scherm stonden, kijkend terwijl ze rukten. Die plattelingen voorzien van handcrème en tissues vrat serieus in mijn winsten.
Ik had er geen bezwaar tegen dat ze keken vanwege mijn exhibitionistische fetisj. Plus het was goed voor het moreel en goedkoper dan zorgverzekering. Me naar haar kerend, zag ik dat haar zwarte slipje “als je het likt komt het” had gestencild over haar opkomende kont. ergens rolt Kevin Costner om in zijn graf… carrière graf welteverstaan. “Je mag beginnen met het kussen en aanbidden van mijn voeten, poesje,” begon ik.
“JIJ mag beginnen met het kussen van mijn grote witte reet,” antwoordde ze op zeer on-sub-achtige wijze.
Haar groeiende bezorgdheid aanvoelend besloot ik dat small talk geboden was. “Waar woon je nu, Candy?”
“Waarom,” antwoordde ze kortaf.
“Omdat het een beleefde vraag was. Nu serieus, ben je terug in Arizona?”
Met een hint van irritatie, fronste ze en, “Ja. Waarom?”
“Godverdomme! Ga je het me vertellen of moet ik het eruit slaan?” (In retrospectief, onder deze omstandigheden was dat echt geen effectieve dreiging.)
